Męska strona męskie sprawy:
  Leki na impotencję, środki na potencję, testy DNA
Viagra, Kamagra, Cialis, Kamagra, leki na potencję, środki na potencję, Feromony, Afrodyzjaki, testy DNA na ojcostwo...

 
 
 
Zaburzenia erekcji > Impotencja - przyczyny

Uwaga (!) Nowe forum o viagrze i innych lekach na potencję:     FORUM O ŚRODKACH NA POTENCJĘ 

Impotencja - przyczyny

EREKCJA


Na pozór wydaje się, że tak naturalne zjawisko jak erekcja nie powinno być skompliwane w swej naturze, jednak w rzeczywistości jest to zespół przeplatających się procesów neurologiczno-psychologicznych. Członek męski przechodzi w stan wzwodu w wyniku serii wydarzeń. Początkowo musi nastąpić stymulacja zakończeń nerwowych, znana jako uczucie podniecenia. Mózg zaczyna kontrolować reakcję organizmu na bodźce fizyczne i psychiczne - impulsy nerwowe wysyłane są z rdzenia kręgowego do ośrodków nerwowych ulokowanych w penisie. Następuje rozluźnienie mięśni gładkich penisa w wyniku czego rozszerzają się tętnice i wzrasta kilkukrotnie cyrkulacja krwi. Ciała jamiste powiększają się powodując rozszerzenie się i wydłużenie penisa. Ze względu na wysokie ciśnienie krwi w ciałach jamistych penis staje się jednocześnie twardy. Powrót do stanu spoczynkowego, następuje po ejakulacji lub w przypadku ustania czynników erogennych. Erekcja nie powinna ustępować w trakcie stosunku seksualnego.

PRZYCZYNY ZABURZEŃ EREKCJI


Obecnie meżczyźni dotknięci problemami z erekcją mają do dyspozycji szeroką diagnostykę i środki terapii. Z danych stytystycznych wynika, że tylko 15% przypadków zaburzeń erekcji ma podłoże psychologiczne lub mieszane (psychologiczno-fizjologiczne). Pozostałe 85% to problemy mające swe podłoże w fizjologii, w szczególności mogą to być:

  • choroby naczyniowe i nadciśnienie tętnicze - jest to najczęstsza przyczyna fizjologicznych zaburzeń erekcji. Do tej grupy chorób należą między innymi: nadciśnienie tętnicze, hipercholestremia czy arterioskleroza. Choroby te przyczyniają się do osłabienia erekcji, ze względu na zakłócenia w przepływie krwi do prącia.
  • cukrzyca - cukrzyca jest drugą co do częstości przyczyną fizjologicznych zaburzeń erekcji. Około 50% mężczyzn dotkniętych cukrzycą doświadcza w pewnym stopniu problemów ze wzwodem po ukończeniu pięćdziesiątego roku życia. Cukrzyca skutkuje niepoprawną cyrkulacją lub neuropatią obwodową - wówczas nerwy biorące udział w przekazywaniu bodźców seksualnych do mózg nie są odpowiednio przekazywane, co wpływa na rozwój zaburzeń wzwodu.
  • powikłania pooperacyjne - nierzadko problemy z erekcją są konsekwencją naruszenia nerwów zaangażowanych w przekazywanie bodźców seksualnych. Szczególne ryzyko tego typu powikłań niosą operacje prostaty, pęcherza moczowego lub jelita grubego. 
  • radioterapia -  także radioterapia może niekorzystnie odbić się na sprawności seksualnej ze względu na swój wyczerpujący organizm skutek uboczny. Tym bardziej, że następuje tu kumulacja niekorzystnych czynników - pacjenci poddani radioterapii borykają się z chorobami nowotworowymi, co odbija się negatywnie na ich psychice.
  • terapia lekowa - wiele preparatów farmaceutycznych skutkuje zaburzeniami erekcji jako efektem ubocznym ich stosowania. Istnieje około kilkuset leków w powszechnym lecznictwie, których stosowanie może skutkować właśnie dysfunkcją seksualną. Są wśród nich leki stosowane przy nadciśnieniu tętniczym, niektóre leki moczopędne, antydepresywne oraz obniżające poziom testosteronu. Zazwyczaj leki te podowduję dysfunkcję przemijajającą po ich odstawieniu.
  • inne choroby przewlekłe - również choroba Parkinsona, choroby hormonalne, urazy rdzenia kręgowego czy stwardnienie rozsiane są chorobami, przy których stosunkowo często występują problemy ze wzwodem.

Jak wspomniano wcześniej, w/w przyczyny sklasyfikowane są fizjologiczne i obejmują ok. 85% przypadków. Przypadki niefizjologiczne, czyli o podłożu psychologicznym diagnozuje się zazwyczaj przez eliminację podejrzenia poszczególnych przyczyn fizjologicznych. Ponadto zaburzenia erekcji o podłożu psychologicznym cechują się nagłym, niespodziewanym ujawnieniem, w przeciwieństwie do zaburzeń o przyczynach fizjologicznych, które częstokroć postępują miesiącami lub nawet latami. Do najczęstszych przyczyn psychologicznych należą:

  •  lęk - jest najczęstszą spośród psychogicznych przyczyn zaburzeń erekcji. Występuje gdy mężczyzna próbujący odbyć stosunek płciowym czuje presję na skuteczne osiągnięcie i utrzymanie wzwodu, lęk przed samym współżyciem bądź silną nieśmiałość wobec partnerki seksualnej. Towarzyszący temu stres podowuje zwiększenie produkcji amin katecholowych, w szczególności adrenaliny czy nor-adrenaliny, hormonów przeciwdziałających pobudzeniu seksualnemu (i erekcji). Przedłużający się brak wzwodu lub trudności z jego utrzymaniem powodują silniejszy stres i jeszcze większy poziom produkcji tych hormonów, w skutek czego dochodzi do zupełnej dysfunkcjo seksualnej.
  • depresja - depresja jest kolejną często przyczyną problemów z potencją, co jest dodatkowo pogłębiane przez leki antydepresyjne, u których częstokroć zaburzenia erekcji są efektem ubocznym ich stosowania.
  • anatomiczne odchylenie prącia od normy - ze względu na wygląd bądź rozmiary prącia, może postępować u mężczyzny awersja do zbliżeń seksualnych, powodowana brakiem akceptacji własnego ciała i obawami przed reakcją partnerki seksualnej.
  • choroba Peyroniego - jest to anatomiczne skrzywienie penisa wywołane przez stwardnienie ciał jamistych prącia (choroba Peryroniego). Sama zdolność do osiągania erekcji nie jest pierwotnie upośledzona w wyniku choroby, jednak ze względu na bolesne wzwody zaburzenia erekcji mogą postępować na gruncie psychologicznym.

Powyższa klasyfikacja obejmuje niemal 100% diagnozowanych przypadków zaburzeń erekcji, przy czym grupy kilku procentowej zaburzenia mają podłoże mieszane - psychologiczno-fizjologiczne, bądź uwarunkowane więcej niż jedną przyczyną z tej samej kategorii (przyczyn psychologicznych lub fizjologicznych.)

 

 
 

I I I